sharoninmondragon.reismee.nl

Van Biteri Hall of Residence naar Ziekenhuis Hall of Residence

It’s a beautiful thing when a career and a passion come together

Ik was er in het begin niet zo zeker van waar ik zou gaan verblijven. In Arrasate had ik geen idee of er ook zoiets bestond als ‘studentenflats’, omdat ik nou eenmaal in een klein dorpje woon (+- 22.000 inwoners). Een van de opties was Biteri Hall of Residence: een gebouw met alleen maar studenten die aan de universiteit van Mondragon studeren of hier op zijn minst een link mee hebben gelegd. Leek me wel handig en gezellig: contacten genoeg! Toch is er een hoop veranderd.

Al anderhalve maand zit Spanje in een lockdown en alle studenten die in Baskenland wonen, zijn thuis bij hun ouders. De meeste Erasmusstudenten zijn ondertussen terug naar hun thuisland en we zijn nog met zijn vieren: Venky (India), Javi (Mexico), Julian (Colombia) en ik (LIMBURG!). We zijn anderhalve maand op elkaar aangewezen, maar we hebben bezoek: het ziekenhuispersoneel.

Niet iedereen die in het ziekenhuis in Arrasate werkt, woont dichtbij. En wat wordt er dan gedaan? Onderdak geboden! Biteri staat nu grotendeels leeg, dus er werd aangeboden om het personeel hier te laten verblijven. Dat houdt in dat ook wij ons moeten aanpassen. Toch zijn er genoeg maatregelen genomen: het personeel heeft een andere in- en uitgang, een andere keuken en de vijfde verdieping is voor hen, dus daar komen wij niet. Alleen de wasserette delen we, maar zelfs daar hebben zij de wasmachines gescheiden. Moeten we ons zorgen maken? Nee, juist niet! Als er nu iets fout gaat, hebben wij in ieder geval medische kennis om ons heen!

De lockdown staat nu nog tot 9 mei op de planning. Misschien dat we daarna weer naar buiten mogen, al hebben we niet al te veel hoop. Iedere keer wordt deze toch weer verlengd, we zijn eraan gewend. Toch houden we hoop en maken we het er het beste van :) 


Reacties

Reacties

Opa en oma

Nou Sharon wij verbazen ons steeds weer over jouw positieve instellingen.Geweldig dat jij dat kunt! We zijn trots op jou!Gelukkig zit je niet alleen daar, dus vervelen hoeft helemaal niet en nu zeker niet met het halve ziekenhuispersoneel. Contact mag natuurlijk niet maar lawaai zul je wel horen.
Lieve Sharon, gezond blijven, goed en lekker koken,studeren,sporten,genieten enz.
We contacten nog. Liefs opa en oma.💋💋💋met de elleboog.

Truus

Sharon,
Eigenlijk jammer dat je geen contact hebt met de nieuwe bewoners. Dat zou voor wat afleiding zorgen en voor nieuwe 'prikkels'. Je wereld wordt nu toch wat klein, maar kennelijk weet je er nog steeds wat van te maken.
Klasse!
Truus

Papa

Lieve sharon ...je blijft positief en dat vind ik super....
Zie je ondanks deze tijd elke dag weer stralen.
Nu extra mensen uit de zorg daar.
Zorg of zorgen?
Zolang je de 1,5 meter in acht houdt en rsgelmatig handen wast is het geen zorgen . dan is het misschien een verreiking van het aantal mensen om je heen.
We contacten weer snel (vandaag) hihi
Dikke kus xxxxx 😘😘😘

Kees-Jan

Hi, weer een heel mooi verhaal van je. Ik bewonder, net als de anderen, hoe je het daar uithoudt en positief blijft. Het is en blijft een aparte situatie en jij maakt er het beste uit. Het gaat vanaf nu beslist allemaal beter in Spanje en dan kan je eindelijk weer van de mooie omgeving daar genieten!
Fijn weekend!
PS vergeet maandag niet Koningsdag in het oranje te vieren! :-)

Mama

Lieve Sharon,

Always look on the bright side of life,
Dat ben jij!
Veilig of onveilig...dat weet je nooit, was thuis niet anders geweest met verpleegkundigen 😉
Ik zeg...houd maar een etage of 3 afstand
Take care lieve schat,

Mama

Ps ik ben een patiënt aan t dialyseren die een tas boeken voor jou heeft, hoe leuk is dat!
Liefs xxx

Michelene

Powerrrrrrr Sharon!!!

{{ reactie.poster_name }}

Reageer

Laat een reactie achter!

De volgende fout is opgetreden
  • {{ error }}
{{ reactieForm.errorMessage }}
Je reactie is opgeslagen!